เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 84 หากปล่อยให้เธอแต่งเข้าตระกูลฟู่จริงๆ จะไม่ยิ่งไปกันใหญ่หรือ?
หลิงหยางหยางมองหลิงเยว่ผ่านกระจกมองหลังแล้วเอ่ยถาม “เสี่ยวเยว่ เกม ‘เชิญผีกินข้าว’ ที่พวกเธอเล่นวันนั้น ใครเป็นคนเสนอขึ้นมาคนแรก?”
หลิงเยว่ขมวดคิ้วหวนนึกอยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานก็ให้คำตอบ
“ก็คือซ่งเหิง ตอนนั้นพอเล่นเกมสี่มุมเสร็จ ทุกคนต่างรู้สึกว่ายังไม่เร้าใจพอ
เขาก็บอกว่าเขายังรู้จักอีกเกมที่เร้าใจกว่านั้น จากนั้นก็สอนวิธีเล่น ‘เชิญผีกินข้าว’ ให้พวกเรา”
จูสั่วอวี้ได้ยินจนใบหน้าซีดเผือด กุมมือลูกสาวไว้แน่น “คืนนี้รู้ซึ้งถึงความร้ายกาจแล้วใช่ไหม! ฉันว่าซ่งเหิงคนนั้นเจตนาจะหาเรื่องทำร้ายพวกเธอชัดๆ!
วันหลังห้ามไปคบค้าสมาคมกับคนพรรค์นี้อีก แล้วก็ห้ามไปแตะต้องเกมบ้าๆ บอๆ พวกนั้นอีกเด็ดขาด ได้ยินไหม!”
หลิงเยว่ไม่ได้เถียงกลับเหมือนยามปกติ แต่ค่อยๆ พยักหน้า
เมื่อก่อนเธอแค่เบื่อเกินไป รู้สึกว่าของพวกนี้มันเร้าใจ ทั้งยังไลฟ์สดดึงดูดความสนใจจากคนรุ่นราวคราวเดียวกันได้มากมาย จึงคิดว่าตัวเองเก่งกาจเป็นพิเศษ