เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 63 นุ่มนิ่มราวกับก้อนเมฆ จูบลงไป
วันนี้คฤหาสน์หลักตระกูลหลิงคึกคักเป็นพิเศษ
ในลานเรือนเต็มไปด้วยกุหลาบออสติน ระเบียงทางเดินแขวนไฟระย้าคริสตัลอันประณีต คนรับใช้เดินขวักไขว่ไปมา ถือขนมของว่างทำสดใหม่อย่างประณีตและน้ำผลไม้คั้นสด
เพื่อต้อนรับหลิงหยางหยางกลับบ้าน นายท่านผู้เฒ่ากำชับเป็นพิเศษให้จัดตกแต่งบ้านใหม่อีกรอบ ทุกหนแห่งล้วนอบอวลไปด้วยความอบอุ่น
พอกลับมาจากศูนย์การค้าเหิงอวี้ สีหน้าของหลิงโม่และหลิงฉู่เอ๋อร์ต่างก็ดูแปลกไปเล็กน้อย
ทันทีที่ก้าวเข้าประตู ก็ได้ยินเสียงนุ่มนวลปนหัวเราะของอาสองดังมาจากห้องรับแขก
“พี่ยังคงมีสายตากว้างไกลจริง ๆ! ก่อนหน้านี้ผมยังติดใจเรื่องการร่วมมือกับเหิงอวี้อยู่เลย ตอนนี้พอนึกดูแล้วก็หวาดผวายิ่งนัก
หากรีบร้อนไปร่วมมือกับตระกูลซุนในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้เข้าจริง ๆ ตอนนี้ไม่ตกเป็นขี้ปากให้คนทั้งเมืองหลวงหัวเราะเยาะเอาหรอกหรือ”
หลิงอวิ๋นตู้มีสีหน้าเรียบเฉย “อาเจ๋อ นายคิดมากเกินไปแล้ว