เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 42 น้อมรับคำสั่งครับ คุณผู้หญิง
เมื่อเดินออกมาจากโรงแรม ลมราตรีที่หอบเอาความเย็นเยียบก็พัดปะทะใบหน้า
หลิงหยางหยางหมุนตัวกลับ มองหลิงเสี่ยวเหอที่เดินตามมาด้านหลัง “เธอกลับไปก่อน”
หลิงเสี่ยวเหอเห็นเช่นนั้นในใจก็พลันกระตุก รีบคว้าแขนของเธอไว้ “หยางหยาง ดึกขนาดนี้แล้ว เธอจะไปไหน”
“ไปสะพานข้ามแม่น้ำ” หลิงหยางหยางยัดกุญแจบ้านใส่มือของหลิงเสี่ยวเหอ แล้วหันไปมองเวินซวี่ที่ยืนรอคำสั่งอยู่ด้านข้าง
“เวินซวี่ คุณไปส่งเสี่ยวเหอกลับบ้านใหม่ของฉัน ต้องรับรองความปลอดภัยของเธอให้ได้”
เวินซวี่ค้อมตัวรับคำสั่งด้วยท่าทีเคารพนอบน้อม “น้อมรับคำสั่งครับ คุณผู้หญิง”
หลิงเสี่ยวเหอเดินตามหลังเวินซวี่มาจนถึงลานจอดรถ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ “เดี๋ยวนะ เมื่อกี้คุณเรียกหยางหยางว่าอะไรนะ”
เธอนึกย้อนไปถึงคืนนี้ ที่หน้าประตูบ้านใหม่ของหยางหยาง เธอเห็นฟู่เยี่ยนเฉินอยู่ในนั้น...