เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 41 แบกแล้วยังค่อนข้างหนัก
หลิงฉู่เอ๋อร์รีบร้อนวิ่งลงมาจากชั้นบน ใบหน้างดงามดวงน้อยเต็มไปด้วยความกังวล “คุณพ่อเป็นอะไรไปคะ”
เธอก้าวขึ้นหน้าไปหนึ่งก้าว พยุงแขนอีกข้างของหลิงอวิ๋นตู้เอาไว้อย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะช่วยประคองตัวเขาไว้คนละข้างซ้ายขวากับเจียงหมิงเยวี่ย
เสียงร้องตะโกนของหลิงหว่านชิงเมื่อครู่ดังลั่นมาก นอกจากคุณชายใหญ่หลิงเฟิงที่รีบร้อนออกจากบ้านไปแล้ว คนหนุ่มสาวคนชราของตระกูลหลิงต่างทยอยเดินออกมาจากห้องของตน
นายท่านผู้เฒ่าหลิงเดินทอดน่องมาจากห้องหนังสือ ในมือยังถือถ้วยชาเพิ่งชงเสร็จใหม่ ๆ เห็นได้ชัดว่ากำลังเตรียมจะนอนดึกอ่านเอกสาร ได้ยินความเคลื่อนไหวถึงได้ออกมาดู
พอเห็นบุตรชายคนโตสะลึมสะลือไม่ได้สติ สภาพท่อนบนเลอะเทอะเปรอะเปื้อนเช่นนี้ คิ้วก็ขมวดมุ่นขึ้นมาทันที
ยามนี้เมื่อเห็นบุตรชายคนโตหน้าแดงก่ำ อ่อนปวกเปียกหมดสติ คิ้วก็ขมวดแน่นในชั่วพริบตา
คุณย่าเห็นสีหน้าเขาไม่สู้ดี จึงรีบหันไปสั่งแม่บ้านหวัง “แม่บ้านหวัง รีบไปที่ครัวหลัง ต้มน้ำแกงสร่างเมามาถ้วยหนึ่ง!”
เจียงหมิงเยวี่ยกุมมือของหลิงอวิ๋นตู้ไว้ ช่วยประคองเขาไปนอนลงบนโซฟาร่วมกับหลิงฉู่เอ๋อร์