เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 คุกเข่าโขกศีรษะให้ฉันสักทีสิ
ในห้องนั่งเล่นของตระกูลหลิง หลิงฉู่เอ๋อร์สวมชุดกระโปรงยาวสีขาว ปลายผมดกดำดัดม้วนเข้าด้านใน ใบหน้าเล็กขาวผ่องแลดูน่าสงสารจับใจ
ตลอดเวลายี่สิบปีที่หลิงหยางหยางไม่ได้อยู่บ้าน พ่อหลิงกับแม่หลิงได้รับเลี้ยงลูกสาวของไป๋ซิน เพื่อนสนิทผู้ล่วงลับในวัยสาวของแม่เอาไว้
เปลี่ยนชื่อของเธอจากไป๋ฉู่เอ๋อร์เป็นหลิงฉู่เอ๋อร์ ประคบประหงมดั่งไข่ในหิน และเลี้ยงดูฟูมฟักมาในฐานะคุณหนูใหญ่ตระกูลหลิงตัวจริง
หลิงฉู่เอ๋อร์ไม่เพียงมีรูปโฉมโดดเด่น ทว่าศาสตร์ทั้งสี่พิณ หมาก อักษร ภาพวาดก็ล้วนเชี่ยวชาญ ทุกท่วงท่าย่างก้าวเต็มไปด้วยท่วงทีของคุณหนูผู้สูงศักดิ์
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เธอยังเคยช่วยชีวิตคุณย่าตระกูลหลิงเอาไว้ด้วย!
สามปีก่อน คุณย่าตระกูลหลิงเกิดโรคหัวใจกำเริบกะทันหันขณะปีนเขาแถบชานเมือง
เป็นหลิงฉู่เอ๋อร์ที่ไม่ตื่นตระหนกยามคับขัน ป้อนยาช่วยชีวิตได้ทันท่วงที ทั้งยังใช้ทักษะการปฐมพยาบาลช่วยพยุงอาการป่วยของหญิงชราไว้ จนกระทั่งรถพยาบาลมาถึง
แม้แต่หมอยังเอ่ยปากว่า หากช้าไปกว่านี้เพียงไม่กี่นาที ก็คงช่วยชีวิตหญิงชรากลับมาไม่ได้แล้ว