เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 241 การต่อสู้ที่เหนือกว่าเทพเจ้า
ลมกรดพัดกระโชกเข้ามา หอกยักษ์เล่มนั้นดูเหมือนจะปักลึกลงไปในดินแล้ว ซึ่งนั่นหมายความว่าว่านหยางเชียนอาจถูกหอกแทงทะลุ หรือ bahkanกระดูกไม่เหลือ แต่ถ้าเป็นเช่นนั้น ทำไมสีหน้าของอีหลัวถึงได้จริงจังขนาดนั้น?
เมื่อฝุ่นดินบนพื้นถูกพัดหายไปตามลม กลับเห็นว่าหอกยักษ์เล่มนั้นไม่ได้ปักลงในดิน และว่านหยางเชียนก็ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ซ้ำไม่ได้รับผลกระทบเลยด้วยซ้ำ หอกเหมือนถูกอะไรบางอย่างขวางไว้โดยตรง ซึ่งเป็นสิ่งที่ทั้งว่านหยางเชียนและอีหลัวไม่เคยคาดคิดมาก่อน
เมื่อหอกยักษ์ถูกกระแทกกระเด็นออกไปอย่างแรง คนที่ขวางหอกไว้ก็ปรากฏตัวต่อหน้าทั้งสองคน และเขาก็คือปินเฉินหลิ่งที่เพิ่งฟื้นจากสลบ เขารีบรุดมาในทันทีที่มีความเคลื่อนไหว พอดีทันเวลาพอดี
"ปินเฉินหลิ่ง?!" ว่านหยางเชียนตกใจมาก แทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่เห็นตรงหน้า
ปินเฉินหลิ่งจ้องอีหลัวด้วยความแค้น เขาไม่พูดอะไรเลย แค่เผยกระบี่เลเซอร์ยักษ์ออกมา เตรียมโจมตีอีหลัวโดยไม่สนอะไรทั้งสิ้น ก่อนลงมือ ปินเฉินหลิ่งยังกำชับว่านหยางเชียนเป็นพิเศษหนึ่งประโยค น้ำเสียงเด็ดเดี่ยวมาก
"ว่านหยางเชียน เจ้าลองซ่อมเกราะจักรกลเทพก่อน ต่อไปตรงนี้ให้ข้าจัดการเอง!"
ยังไม่ทันที่ว่านหยางเชียนจะพูดอะไร ปินเฉินหลิ่งก็กางปีกเลเซอร์ยักษ์ออก พุ่งเข้าหาอีหลัวบนฟ้าอย่างรุนแรง ระหว่างทางที่พุ่งเข้าใส่อีหลัว ปินเฉินหลิ่งยังคำรามเสียงดังไม่หยุด ราวกับว่าทั่วทั้งฟ้าและดินเต็มไปด้วยเสียงของเขา