เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 229 อีกครั้งกับเทพแห่งการต่อสู้ คราวนี้เราสู้ด้วยกัน
ดาวอังคาร—ยอดเขาภูเขาโอลิมปัส
นี่คือยอดเขาที่สูงใหญ่และยิ่งใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ เต็มไปด้วยความเวิ้งว้างไร้ที่สิ้นสุด ไร้ซึ่งชีวิตชีวาโดยสิ้นเชิง ในศตวรรษที่ยี่สิบเจ็ดอันเป็นปัจจุบันนี้ ภูเขาโอลิมปัสได้เลือนหายไปจากสายตาของสาธารณชนมานานแล้ว มนุษยชาติได้ศึกษามันจนหมดสิ้นแล้ว
และวันนี้ ความสงบอันยาวนานของภูเขายักษ์ลูกนี้กำลังจะถูกทำลาย สิ่งหนึ่งที่สะเทือนทั้งดาวอังคารกำลังจะเกิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้ ในเวลานี้ ซือเฉินอูเก๋อยืนอยู่บนยอดเขาโอลิมปัสเพียงลำพัง เขากำลังสัมผัสกับความสงบชั่วขณะ
ซือเฉินอูเก๋อค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มองแวบเดียวก็เห็นภาพอันเวิ้งว้างหนาวเหน็บของดาวอังคาร ต่อความวุ่นวายของโลก ซือเฉินอูเก๋อยังคงชอบบรรยากาศที่สงบเช่นนี้มากกว่า การได้สัมผัสการไหลของเวลาอันเชื่องช้าท่ามกลางความสงบ จะว่าไปก็เป็นเรื่องดีมิใช่หรือ
สายลมเย็นยะเยือกแผ่วผ่านใบหน้า ซือเฉินอูเก๋อสูดลมหายใจลึกอย่างสงบ ดวงตาของเขาไร้ซึ่งความคิดและความรู้สึกเช่นที่เคยเป็นมานานแสนนาน ความสงบอันไม่ธรรมดาเช่นนี้ นอกจากในดินแดนร้างผู้คนแห่งนี้แล้ว ก็คงสัมผัสได้เพียงในแดนเทพเท่านั้นกระมัง
น่าเสียดายที่แดนเทพบัดนี้ล่มสลายแล้ว อยากจะสัมผัสความสงบให้เต็มที่ก็ต้องมาที่นี่เท่านั้น พอคิดถึงตรงนี้ ซือเฉินอูเก๋อก็รู้สึกเสียดายขึ้นมาเล็กน้อย ซือเฉินอูเก๋อค่อย ๆ นั่งลงบนพื้น ท่านั่งของเขาสบาย ๆ อย่างยิ่ง ไม่เหมือนเทพเจ้าเอาเสียเลย