เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 200 "แม่ทัพ" ในความหมายนั้น
วันนี้ฐานทัพดาวพูฉีถานคึกคักเป็นพิเศษ ชาวดาวพูฉีถานเริ่มเตรียมอาวุธสงครามจำนวนมาก นี่เป็นการเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่สำหรับการโจมตีโลกในไม่ช้านี้ เพราะยังไงพวกเขาก็ต้องขนทั้งค่ายไปด้วย ต้องมีกองคุ้มกันสิ
เทพแห่งดาวพูฉีถานก็ไม่ได้ว่างเช่นกัน พวกเขาก็ช่วยชาวดาวพูฉีถานเตรียมการด้วย มีเพียงหวนที่เงียบงันนั่งอยู่บนบัลลังก์ของเขา ไม่ทำอะไรเลย ไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้เขาคิดอะไรอยู่ และก็ไม่มีใครสนใจเช่นกัน
ในเวลาเดียวกัน ว่านหยางเชียนก้าวเท้าหนักอึ้ง เดินช้าลงเข้ามา เขายังคงเย็นชาเหมือนก่อน ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ เพียงแต่เงาร่างในสมองของเขายังคงไม่จางหาย แต่เมื่อเวลาผ่านไปนาน ว่านหยางเชียนก็ไม่ใส่ใจแล้ว
เมื่อหวนเห็นว่านหยางเชียนมาถึง ก็รู้สึกว่าไม่แปลกอีกต่อไป เพราะช่วงนี้ว่านหยางเชียนว่างก็วิ่งมาที่นี่ แต่พอมาถึงก็ไม่ทำอะไร เอาแต่อยู่ที่นี่เงียบ ๆ ไม่เข้าใจจริง ๆ
แต่หวนกลับไม่สนใจสิ่งเหล่านี้ เขาสนใจเพียงว่าว่านหยางเชียนจะภักดีต่อไปได้ตลอดหรือไม่ แม้จะไม่สงสัยในความภักดีของว่านหยางเชียน แต่ก็ต้องระวังไว้บ้าง เพื่อไม่ให้เกิดอุบัติเหตุที่ป้องกันไม่ได้ในภายหลัง
ว่านหยางเชียนหยุดฝีเท้า เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย จ้องมองหวนด้วยสายตาเย็นยะเยือกที่สุด หวนเอนหลังพิงมือกับใบหน้าของตนอย่างสบาย ๆ แล้วถามว่านหยางเชียนว่า
"มีธุระอะไรหรือ? หรือว่าเธอจะมารอเงียบ ๆ ที่นี่เหมือนครั้งก่อน?"