เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 199 เตรียมพร้อมเสร็จสิ้น ขอให้หลังจากนี้มีกำลังต่อสู้สักหนึ่งศึก
เลือดที่ไหลจากมุมปากหยดลงสู่พื้น ปินเฉินหลิ่งดูเหมือนใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว ทุกวินาทีทุกนาทีในตอนนี้คือการฝ่าขีดจำกัดของปินเฉินหลิ่งเอง แต่การฝ่าขีดจำกัดแบบนี้จะยืนยาวได้อีกนานแค่ไหน? ปินเฉินหลิ่งจะยืนหยัดได้อีกนานแค่ไหน?
เกราะจักรกลเทพเห็นได้ชัดว่าเหลือเพียงการสวมส่วนศีรษะ เห็นได้ชัดว่าเป็นก้าวที่เร็วมาก แต่ปินเฉินหลิ่งกลับรู้สึกว่าก้าวที่เร็วที่สุดนี้กลับช้ามากจนเกินไป ถึงขั้นรู้สึกไม่ได้ถึงความคืบหน้าของการสวมเกราะจักรกลเทพ บางทีอาจเป็นเพราะความเจ็บปวดที่ทำให้สมองของปินเฉินหลิ่งไม่แจ่มใส?
ดวงตาที่เลือดคั่งทั้งสองข้างของปินเฉินหลิ่งจ้องมองไปข้างหน้าอย่างไม่กะพริบ ความรู้สึกตึงพองของดวงตาทำให้ปินเฉินหลิ่งรู้สึกราวกับดวงตากำลังจะระเบิดออกมา ไม่เพียงเท่านั้น เขายังรู้สึกราวกับเส้นเลือดทั้งหมดในร่างกายกำลังจะแตกออกมา ความรู้สึกแบบนั้นคงเป็นความเจ็บปวดที่แม้แต่เทพเจ้าก็ไม่อาจทนได้! ไม่ต้องพูดถึงการตกอยู่กับปินเฉินหลิ่งที่เป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งเลย
ชิ้นส่วนของเกราะจักรกลเทพค่อย ๆ เลื่อนขึ้นไปถึงลำคอของปินเฉินหลิ่ง ยิ่งเลื่อนขึ้นไปสูงเท่าไร ความเจ็บปวดก็ยิ่งทวีคูณขึ้นเท่านั้น ปินเฉินหลิ่งดิ้นรนเงยหน้าขึ้น สีหน้าบิดเบี้ยวจ้องมองขึ้นไปเบื้องบน รูม่านตาของเขาหดแคบ ดูน่าขนลุกยิ่งกว่าเดิม
“ต้องยืนหยัดให้ได้...ต้องยืนหยัดให้ได้!” ภายในใจของปินเฉินหลิ่งย้ำประโยคนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เขาทำได้จริงหรือที่จะยืนหยัดต่อไปได้?