เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 192 วันที่ผู้ก้าวสู่เทพด้วยเทคโนโลยีรู้สึกจืดชืดอย่างฉับพลัน
ราวหนึ่งสัปดาห์หลังยุทธการผ่านพ้นไป สถานีอวกาศฉยงเหอทั้งแห่งกลับคืนสู่ความสงบเช่นเคย ราวกับทุกสิ่งก่อนหน้านี้เป็นเพียงความฝัน แน่นอนว่าบางคนไม่ได้คิดเช่นนั้น พวกเขาจดจำไว้เสมอและเฝ้าระวังอย่างสูงตลอดเวลา
นับตั้งแต่หลิงเซินชิงก้าวสู่เทพด้วยเทคโนโลยี แทบไม่มีวันไหนที่ได้พักผ่อนเลย เอาแต่ฝึกฝนอย่างเต็มที่เพื่อการกำจัดศัตรูและช่วยว่านหยางเชียนออกมา กล่าวได้ว่าแค่เริ่มฝึก เธอก็เตรียมตัวไว้แล้วว่าจะไม่กลับที่พัก
เมื่อเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ ผู้บังคับบัญชาก็ไม่มีทางอื่น ยังไงก็เป็นผู้ก้าวสู่เทพด้วยเทคโนโลยี ขอแค่ไม่ทำเรื่องเกินเลยนัก จะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น แม้จะกลับไปพักที่โลกสองวันก็ไม่เป็นไร
ต้องบอกว่าฉยงเหอมอบสิทธิอำนาจให้ผู้ก้าวสู่เทพด้วยเทคโนโลยีมากจริง ๆ ในฐานะมนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดจะได้สิทธิ์มากหน่อยก็สมเหตุสมผลใช่ไหมล่ะ
ในเวลาเดียวกัน หลิงเซินชิงที่สวมเกราะจักรกลเทพกำลังยืนอยู่บนผืนดินที่ไม่ใช่โลก แขนทั้งสองข้างของเธอเหวี่ยงกระบี่ยาวเลเซอร์สองเล่มออกมาแต่เนิ่น ๆ และเธอจ้องมองท้องฟ้าไม่กระพริบตา ยังยานศัตรูนับพันลำที่บินวนอยู่ไม่หยุด
ยานของศัตรูแน่นขนัดจนแทบปกคลุมทั้งผืนฟ้า ดูแล้วกดดันอย่างยิ่ง ในสายตาหลิงเซินชิงเต็มไปด้วยความแค้นมหาศาล เธอไม่ถูกความกดดันมหาศาลนี้ทำให้หวาดกลัวเลย เธอคิดเพียงจะกำจัดศัตรูให้สิ้นซาก