เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 169 มหกรรมเทคโนโลยีครั้งใหม่ สิ่งที่ต้องมาก็ย่อมต้องมา
วันแล้ววันเล่าผ่านไป อีกค่ำคืนกำลังจะมาถึง ผู้คนบนสถานีอวกาศฉยงเหอที่เพิ่งกินข้าวเย็นเสร็จต่างทยอยกันมุ่งหน้าไปยังจุดชมวิวต่างๆ ของสถานี เตรียมต้อนรับปีใหม่
ถูกแล้ว พอผ่านเที่ยงคืนของวันนี้ ก็จะเข้าสู่การฉลองข้ามปี ทันทีที่ถึงวินาทีข้ามปีบนสถานีอวกาศ สถานีจะยิงดอกไม้ไฟจำนวนมหาศาลออกไปด้านนอกเพื่อเฉลิมฉลองการมาถึงของปีใหม่ ไม่นานทุกคนก็จะได้เห็นภาพอันตระการตา
ในเวลาเดียวกัน ว่านหยางเชียนและหลิงเซินชิงก็มาถึงจุดชมวิวตั้งแต่เนิ่นๆ จุดชมวิวนอกจากผนังตรงทางเข้าที่เป็นโลหะผสมไทเทเนียม ผนังที่เหลือล้วนเป็นกระจกนิรภัยใส แม้แต่พื้นและเพดานก็ไม่เว้น
ด้วยเหตุนี้ ทุกคนจึงสามารถมองเห็นจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลด้านนอกได้อย่างราบรื่นและสบายตา ต้องบอกว่าคนที่ออกแบบจุดชมวิวนี้เป็นอัจฉริยะจริงๆ
ผู้คนรอบข้างมากขึ้นเรื่อยๆ ว่านหยางเชียนและหลิงเซินชิงค่อยๆ จมไปกับฝูงชน แต่ไม่นานจำนวนคนก็เริ่มทรงตัว
เวลาผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที ใกล้เที่ยงคืนเข้ามาทุกที บรรยากาศที่เคยคึกคักก็ค่อยๆ เงียบลง ทุกคนต่างรอคอยให้ดอกไม้ไฟนับไม่ถ้วนส่องประกายตรงหน้าตนเอง นี่เป็นโอกาสที่มีเพียงปีละสองครั้ง ต้องคว้าไว้ให้ดี
ว่านหยางเชียนและหลิงเซินชิงเงยหน้ามองทะเลดาวอันไร้ที่สิ้นสุดด้านนอก ภายในใจสงบราวกับผิวทะเล ไม่มีเสียง ไม่มีแสง มีเพียงจักรวาลที่เงียบสงบแต่เต็มไปด้วยอันตรายนับไม่ถ้วนตรงหน้า
โดยไม่รู้ตัว ว่านหยางเชียนและหลิงเซินชิงก็จับมือกัน...