เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 เทพธิดาคนใหม่เปิดตัว
บนกำแพงสูงรอบลานกว้างใต้ลิฟต์อวกาศ เหล่าเทพยดาหกตนที่เพิ่งมารวมตัวกันได้ไม่นานยืนอยู่บนนั้นพร้อมกัน จ้องมองลิฟต์อวกาศขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่าน ตอนนี้ลิฟต์อวกาศหมายเลขหนึ่งกลับสู่ท่าอย่างราบรื่นและลงจอดนิ่งสนิทบนแท่นปล่อยลิฟต์อวกาศ
เหมิงหลูหานเอ่อร์นั่งอยู่ตรงขอบกำแพง หันหลังให้ลิฟต์อวกาศที่ไม่ไกลจากด้านในกำแพง ขาของเธอแกว่งไปมาหน้าหลัง ดูขี้เล่นเป็นพิเศษ
“ลิฟต์อวกาศกลับถึงท่าแล้ว แต่กลับเงียบเชียบขนาดนี้ รอบๆ ก็ไม่มีกลิ่นอายของศัตรูเลยด้วย ฉันนึกว่าจะได้ต่อสู้กันให้สะใจสักหน่อยแท้ๆ! น่าเบื่อจริงๆ”
หลังพูดหยอกเล่นจบ เหมิงหลูหานเอ่อร์ก็เบ้ปากอย่างเบื่อหน่าย ฮุ่ยหลานซือหันไปมองเหมิงหลูหานเอ่อร์ด้วยสายตาจนใจ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเข้มงวดอย่างเคยชิน
“เธอยังอยากให้ศัตรูโผล่มาอีกเหรอ? เหมิงหลูหานเอ่อร์ เธอเจอเรื่องแบบนี้ทีไรช่วยจริงจังสักหน่อยได้ไหม? ต่อให้ศัตรูโผล่มาจริง เธอคิดว่าเราสู้ไหวเหรอ? เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าอีกฝ่ายยังมีเทพแห่งความสิ้นหวังอยู่?”
เหมิงหลูหานเอ่อร์ไม่แยแส
“แล้วมันยังไงล่ะ? เราไม่ใช่ยังมีไอ้หมอนั่นที่ชื่อความว่างเปล่าอยู่อีกเหรอ? ถ้ามันลงมือ เทพแห่งความสิ้นหวังก็รับมือลำบากเหมือนกัน เพราะฉะนั้นไม่ต้องจริงจังขนาดนั้นก็ได้ ถ้าเราตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน ความว่างเปล่าต้องลงมือแน่!”
คำพูดเพ้อฝันของเหมิงหลูหานเอ่อร์ทำให้ฮุ่ยหลานซือถอนหายใจอย่างจนใจ