เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 138 ตอนจบของการแก้แค้น รางวัลและการเริ่มต้นใหม่
เวลาค่อย ๆ ล่วงเลยลึกเข้าไป ฝนตกหนักก็ค่อย ๆ หยุดลง หมอกหนาก็ค่อย ๆ จางหายไปอย่างช้า ๆ โดมฟ้าเหนือลานประลองถูกเก็บกลับเข้าสู่ลานประลอง เห็นเพียงว่านหยางเชียนนั่งอยู่บนพื้นลานประลองอย่างเงียบสงบ เลือดบนใบหน้าของเขาดูน่าตกใจเพียงใด
ตอนนี้ว่านหยางเชียนไม่มีความคิดที่จะสนใจเลือดเต็มหน้า เขาเพียงอยากนั่งเงียบ ๆ บนลานประลองเพื่อสงบสติ ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า เมฆดำบนฟ้าค่อย ๆ สลายไป เผยให้เห็นท้องฟ้าที่ค่อย ๆ มืดสลัวลง
ดูเหมือนว่าอยู่ที่นี่นานพอสมควรแล้ว ว่านหยางเชียนลุกขึ้นยืนอย่างกะเผลก ลมหายใจของเขาสม่ำเสมอจนน่ากลัว แววตาของเขาก็ไม่เห็นวามรู้สึกใด ๆ แม้แต่น้อย รู้สึกได้ว่าตอนนี้ว่านหยางเชียนอยู่ในสภาวะชาไปแล้ว
ว่านหยางเชียนกวาดสายตามองลานวิ่งรอบหนึ่ง พยายามมองหาเงาร่างของโย่วหวังและเจ๋อเจิ้นเหอ แต่ก็ไม่สามารถหาเจอได้เลย ตอนแรกว่านหยางเชียนยังคิดว่าทั้งสองคนอยู่ที่นี่ตลอด ตอนนี้สมองของเขาหมุนไม่ทันเสียแล้ว
ไม่มีทางเลือก ว่านหยางเชียนได้แต่รออยู่ที่นี่ต่อไป เขานั่งลงบนลานประลองอีกครั้ง รอคอยการมาของโย่วหวังและเจ๋อเจิ้นเหออย่างเงียบสงบ
สายตาของว่านหยางเชียนจับอยู่ที่หงซานซึ่งยังอยู่ในสภาวะหมดสติ ตอนนี้หงซานยังไม่มีวี่แววว่าจะฟื้นขึ้นมาเลย ยากที่จะจินตนาการว่าว่านหยางเชียนลงมือหนักเพียงใดถึงทำให้หงซานกลายเป็นสภาพซอมซ่อเช่นนี้