เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 103 แสดงอำนาจ
หกโมงเช้า ก่อนที่กระดิ่งปลุกจะดังอีกครึ่งชั่วโมง คนในหอพัก 902 ยังคงหลับสนิทกันหมด มีเพียงซินหมิงที่ตื่นขึ้นมาจากความฝันแล้ว
เธอใส่เสื้อผ้าเสร็จก็ลงจากเตียง เบามือเบาเท้าไม่ส่งเสียงใด ๆ
ซินหมิงมองไปที่เตียงของปินเฉินหลิ่ง ตอนนี้เขายังคงหลับสนิทกันอยู่ เสียงกรนแทบจะเต็มทั้งหอพัก ดูท่าทางจะหลับสบายมากจนซินหมิงไม่อยากใจร้ายปลุกเขา
แต่ถึงยังไงเมื่อวานก็ตกลงกันไว้แล้ว ต่อให้หลับสบายแค่ไหนก็ต้องปลุกเขาอยู่ดี ซินหมิงเดินไปข้างเตียงของปินเฉินหลิ่ง ยื่นมือออกไปเขย่าเบา ๆ ที่ตัวเขาที่หลับสนิท
เขย่าไม่นานปินเฉินหลิ่งก็ตื่นขึ้นมา หันมามองซินหมิง แล้วหาวพลางลุกขึ้นนั่ง
“รีบใส่เสื้อผ้า ฉันรออยู่ข้างนอก” ซินหมิงมองเขาแวบหนึ่งก็ออกจากหอพักไป ตอนเปิดปิดประตูไม่ส่งเสียงใด ๆ เลย
ปินเฉินหลิ่งหาวหนักอีกครั้ง เริ่มใส่เสื้อผ้า เพียงแต่เสื้อผ้าของเขามีกลิ่นเหงื่อเปรี้ยว ๆ อบอ้าว ดูท่าทางวันนี้ต้องซักผ้าแล้วละ
ใส่เสื้อผ้าเสร็จปินเฉินหลิ่งก็ลงจากเตียง เพราะเพิ่งตื่นมา ทำให้ตอนยืนอยู่บนพื้นเซไปเซมา แถมยังรู้สึกเวียนหัวอีกด้วย