เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 89 ก่อนวันสอบเข้ามหาวิทยาลัย
เวลาสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้เริ่มเข้าสู่การนับถอยหลัง 24 ชั่วโมงแล้ว ถือได้ว่าเป็นวันที่โรงเรียนเงียบที่สุด สำหรับนักเรียนที่กำลังจะเผชิญกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย วันนี้คือวันที่สำคัญที่สุด จะผ่อนคลายแม้เพียงชั่วครู่ไม่ได้
นักเรียนบางคนถึงกับไม่ได้นอนทั้งคืน เพียงเพื่อจะได้ทบทวนความรู้ที่เคยเรียนมาก่อนบนเตียง หากในการสอบต้องใช้ความรู้นี้ที่ทบทวนเพิ่ม ก็ถือว่าไม่เสียแรงที่อดหลับอดนอนทั้งคืน
แต่ผลลัพธ์ของการอดนอนทั้งคืนล่ะก็ นั่นก็คือจะไม่มีเรี่ยวแรงทั้งวัน แม้แต่ลืมตาก็ยังลืมได้ไม่เต็มที่... ว่านหยางเชียนก็เป็นเช่นนี้
เขานั่งอยู่ที่โต๊ะของตัวเอง มือทั้งสองข้างออกแรงบีบแก้มตัวเองทั้งสองข้าง หวังจะใช้ความเจ็บทำให้ตัวเองตื่นตัว แต่เรื่องแบบนี้จะเป็นไปได้อย่างไร ยังไงก็ยังต้องมึนงงอยู่ดี
เพียงแต่หลิงเซินชิงที่อยู่ข้าง ๆ เห็นสภาพนี้แล้วก็ยิ่งทนดูต่อไปไม่ไหว นางจับมือซ้ายของว่านหยางเชียนไว้แน่น หยุดว่านหยางเชียนไม่ให้ทำร้ายหน้าตัวเองต่อไป
“จะบอกว่านายเนี่ยนะ ทำไมถึงต้องไปเรียนตอนดึก ๆ ด้วยนะ ยังไม่นอนทั้งคืนอีก คิดว่านายเป็นแมวกลางคืนหรือไง? จริง ๆ เลย ฉันว่านายไปล้างหน้าก่อนดีกว่ามั้ง หรือจะก้มลงโต๊ะหลับสักงีบ?”
ตอนนี้ช่องตาของว่านหยางเชียนเล็กลงเรื่อย ๆ ดูออกเลยว่าเขาง่วงมากจริง ๆ แต่ก่อนที่ว่านหยางเชียนจะได้ตอบหลิงเซินชิง หัวของเขาก็ฟุบลงกับโต๊ะ หลับไปต่อหน้าต่อตา