เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 74 ไม่ได้เจอกันนาน
บรรยากาศในโรงอาหารเริ่มผิดปกติขึ้นเรื่อย ๆ อบอวลไปด้วยกลิ่นดินปืน และดินปืนนั้นพร้อมจะถูกจุดติดได้ทุกเมื่อ
สายตาทุกคู่ต่างมองไปทางว่านหยางเชียนกับคนทั้งสี่นั้น ไม่มีใครกล้าหายใจแรง คนจำนวนไม่น้อยมีแววตาหวาดกลัว หากคาดเดาไม่ผิด คนที่เผยแววตาแบบนี้น่าจะเป็นคนที่เคยถูกสี่คนนี้กลั่นแกล้งมาก่อนใช่ไหม?
ความขัดแย้งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ หลิงเซินชิงเดินมาข้างหลังว่านหยางเชียน ตบไหล่เขาเบา ๆ แล้วพูดเสียงเบา
"เราไปหาที่อื่นกินข้าวกันดีกว่าไหม? นั่งตรงไหนมันก็เหมือนกันใช่ไหมล่ะ? เอาเป็นว่ายอม ๆ พวกมันไปเถอะ แล้วก็ว่านหยางเชียน เธอก็รู้ว่าสู้พวกมันไม่ได้ ก็อย่าไปหาความเดือดร้อนใส่ตัวเองเลย"
ส่วนหัวหน้าของทั้งสี่คนพอเห็นหลิงเซินชิง แววตาก็เปลี่ยนเป็นลามกขึ้นทันที ดูเหมือนจะเกิดความรู้สึกสนใจในตัวหลิงเซินชิงงั้นหรือ?
"โอ้ ยัยสาวสวยนี่ มาทำความรู้จักกับพี่หน่อยสิ? ไม่ต้องห่วง อยู่กับพี่รับรองไม่ขาดทุน แถมผลประโยชน์อีกมากมายเธอก็ได้ไปเต็ม ๆ เป็นไง ลองคิดดู?"
พอได้ฟังคำพูดนี้ หลิงเซินชิงก็ทำหน้าตาเย็นชาขึ้นทันที มองหัวหน้าของทั้งสี่คนด้วยแววตาโกรธเล็กน้อย ชั่วขณะหนึ่งรู้สึกได้แต่ว่าคนคนนี้น่ารังเกียจจริง ๆ
ฝ่ายว่านหยางเชียนก็ลุกขึ้นยืน เอื้อมมือมาป้องหลิงเซินชิงไว้ข้างหลัง