เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 43 จูบเดียวปักใจ รักแรกตั้งแต่วัยเยาว์
หลังปาร์ตี้จบลงก็ใกล้เที่ยงคืนเต็มที คฤหาสน์ตระกูลเฟิงเปลี่ยนจากความคึกคักเป็นความสงบ บนสนามหญ้าและทางเดินของคฤหาสน์ยังคงมีขยะที่ผู้คนทิ้งไว้และเครื่องดื่มเบียร์ที่หกเลอะหลงเหลืออยู่ หุ่นยนต์พ่อบ้านก็เริ่มเก็บกวาดคฤหาสน์ตั้งแต่ปาร์ตี้จบลงในวินาทีนั้น กวาดจนคฤหาสน์สะอาดไร้ฝุ่น
ในเวลาเดียวกัน ว่านหยางเชียนกับหลิงเซินชิงกำลังยืนอยู่บนระเบียงมองทิวทัศน์ยามค่ำคืนของเมืองตรงหน้า เมืองยามค่ำคืนมองเท่าไรก็ไม่เบื่อ ถึงขั้นอยากมองต่อไปเรื่อย ๆ ว่านหยางเชียนวางมือทั้งสองข้างบนราวระเบียง ในดวงตามีแต่ภาพสะท้อนแสงไฟของทิวทัศน์เมืองยามค่ำคืน หลิงเซินชิงเอามือข้างหนึ่งยันไว้บนราวระเบียง ใช้ความสุขกับลมเย็นสบายยามค่ำคืนฤดูร้อน
"ฉันไม่รู้เลยนะว่าเธอยังเต้นเป็นด้วยว่านหยางเชียน ซ่อนได้ลึกจริง ๆ! รู้สึกว่าเต้นเก่งกว่าฉันอีก ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าครั้งสุดท้ายที่เรียนเต้นคือเมื่อไร ยังไงก็นานมากแล้วล่ะ"
หลิงเซินชิงค่อย ๆ เอามือข้างหนึ่งวางบนไหล่ของว่านหยางเชียน เผยรอยยิ้มเล็กน้อย ว่านหยางเชียนส่งเสียงหึเบา ๆ มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย
"ตอนเด็ก ๆ พี่สาวว่านเหอเคยลงเรียนเต้นให้ครั้งหนึ่ง ตอนนั้นฉันคิดว่าผู้ชายอย่างฉันจะไปเรียนเต้นที่ผู้หญิงเต้นแล้วถึงจะสวยได้ยังไง จนถึงวันนี้ฉันถึงเข้าใจว่าทำไมพี่สาวว่านเหอถึงให้ฉันเรียนเต้น"
หลิงเซินชิงมองใบหน้าของว่านหยางเชียน แสงไฟของเมืองส่องลงมาบนใบหน้าเขา