เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 34 ปฏิบัติการราตรีเงียบสงัด
อาคารเรียนของโรงเรียนมัธยมสังกัดฉยงเหอว่างเปล่าไร้ผู้คนแล้ว นักเรียนทุกคนกลับหอพักตามระเบียบ ครูทั้งหลายก็ต่างกลับไปยังหอพักครูของตน มองข้ามคืนเพื่อเตรียมร่างสุนทรพจน์ที่ต้องใช้ในการประชุมพรุ่งนี้ ที่สนามเหลือเพียงกองทัพสองกองที่ลาดตระเวนอยู่ เสียงฝีเท้าของพวกเขาเงียบจนน่ากลัว
เวลานี้ ว่านหยางเชียนและหลิงเซินชิงก็ต้องเริ่มลงมือแล้ว พวกเขาอยู่ในอาคารเรียนที่ห้องหกตั้งอยู่ เผชิญหน้ากับกองทัพทั้งสองกองนี้แล้วก็จนปัญญา จะทำอย่างไรถึงจะไม่ให้กองทัพสังเกตเห็นได้? ว่านหยางเชียนและหลิงเซินชิงหมอบอยู่ที่หน้าต่าง มองลงไปที่สนามด้านล่าง ไม่รู้จะทำอย่างไร หากถูกจับได้ก็หนีโทษหนักไม่พ้น การไม่กลับหอพักตอนกลางคืนแล้วมาอยู่ในโรงเรียนนี้เป็นเรื่องที่ไม่มีทางเป็นไปได้เลย ดูท่าต้องอ้อมไปไกลๆ ถึงจะปลอดภัยกว่า
"สถานการณ์ตอนนี้เราทำได้แค่อ้อมไกลๆ แล้ว ทำไมอาคารเรียนของพวกเธอถึงอยู่ใกล้กองทัพขนาดนี้ล่ะ?"
ว่านหยางเชียนยังอยากจะแซวสักหน่อย แต่ถูกหลิงเซินชิงเอามือปิดปาก ส่งสัญญาณให้ว่านหยางเชียนเงียบก่อน ทั้งสองมองลงไปด้านล่าง มีคนหนึ่งถือไฟฉายส่องไปทีละจุด ทั้งสองรีบหมอบลง มีกำแพงบังจึงไม่ถูกพบเห็น ทั้งสองถอนหายใจโล่งอก แต่ก็ในตอนนั้นเองที่เหมือนได้ยินเสียงอะไรบางอย่างที่หนักอึ้ง