เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินหวยเจิงเดินตามเธอเข้าป่า ช่วยเธอแบกของ ฟังเธอพูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด พลางสอดคำขึ้นมาเป็นระยะ “สมุนไพรตัวที่เธอพูดถึง ในกองทัพพวกฉันก็ใช้อยู่เหมือนกัน”
“แน่นอนอยู่แล้ว นี่เรียกว่าหญ้าเซียนเฮ่อ ใช้ห้ามเลือดรักษาบาดแผลภายนอกโดยเฉพาะ นายอย่าจำสับสนล่ะ ยังมียาพิษอีกชนิดหนึ่งที่สีใบจะเข้มกว่านี้หน่อย”
กู้ซูหร่านย่อมมองออกถึงความทึ่งในแววตาของเขา เธอจึงเอ่ยอย่างภาคภูมิใจทันที “ต่อไปฉันต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้ นายเองก็เรียนรู้ไว้บ้างเถอะ อย่ามีแต่แรงเปล่า ไม่อย่างนั้นต่อไปอยู่ในหน่วยคงทำให้คนอื่นยอมรับไม่ได้หรอก”
กู้ซูหร่านคิดกับเขาเหมือนน้องชายไปแล้ว พอนึกอะไรขึ้นมาได้ก็ต้องคอยกำชับเสียหน่อย
เฉินหวยเจิงไม่ยอมรับ นึกในใจว่าเห็น ๆ กันอยู่ว่าเธอก็ไม่ได้อายุมากกว่าสักเท่าไร พอ ๆ กับตนเองแท้ ๆ