กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทั้งสองสามคนกลับมานั่งประจำที่ ทว่าบรรยากาศกลับยิ่งอึมครึมตึงเครียดยิ่งกว่าก่อนกินข้าวเสียอีก
กู้ซูหร่านไม่ได้ใส่ใจ พักผ่อนจนพอแล้วก็ชำเลืองดูเวลาเห็นว่ายังเหลืออีกครู่หนึ่ง จึงลุกขึ้นเดินไปจุดบริการน้ำร้อนเพื่อรินน้ำร้อนดื่มสักแก้ว
ตรงที่นั่ง กู้จาวเยวี่ยกับเสิ่นอวิ้นจือต่างไม่พูดไม่จา เสิ่นอวิ้นจือคอยหลบสายตาของกู้จาวเยวี่ยอยู่ตลอด
โจวเสี่ยวเหยียนไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย เอาแต่ก้มหน้าค้นกระเป๋า หยิบไข่ต้มสีขาวของเสิ่นอวิ้นจือกับอาหารกระป๋องของกู้จาวเยวี่ยออกมา แล้วยัดเข้าปากอย่างไม่หยุดหย่อน กินเท่าไรก็ไม่พอ พลางพูดอย่างไม่แคร์ใคร “ยังไงเดี๋ยวก็ต้องลงจากเรือแล้ว ไม่กินก็เสียดายแย่ อย่าให้เสียของเลย”