ตอนที่ 217 สงบสติอารมณ์สักพัก

โจวเสี่ยวเหยียนอดคิดไม่ได้ว่า ครั้งก่อนที่ได้ชิมฝีมือของกู้ซูหร่าน เนื้อตุ๋นที่เธอทำพวกนั้น รสชาติอร่อยไม่ธรรมดาจริง ๆ

คราวนี้แป้งทอดกับเนื้อในกล่องอาหารของเธอ ก็มีทั้งสี กลิ่น และรสชาติครบครันเช่นกัน ชวนให้น้ำลายสอจนตัวตะกละในท้องถูกปลุกขึ้นมาทันที

เขาจึงดึงชายเสื้อของเสิ่นอวิ้นจือ “พี่ ฉันอยากกินของอร่อย ๆ”

สีหน้าของเสิ่นอวิ้นจือดูไม่ค่อยดีนัก และไม่ได้ส่งเสียงตอบ

เดิมทีก็พกแค่ไข่ต้มมาประทังความหิว ผู้ชายหยาบ ๆ อย่างเขาไม่ได้คิดอะไรมากขนาดนั้น แต่ตอนนี้หากหยิบออกมาต่อหน้ากู้ซูหร่าน ก็มีแต่จะดูซอมซ่อเหลือเกิน!

เขายิ่งไม่กล้าพอที่จะวางท่าเชิดหน้าชูตาต่อหน้ากู้ซูหร่านเพื่อขอให้เธอแบ่งอาหารให้