เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อถึงวันออกเดินทางไปยังเมืองเซี่ยงไฮ้ ทั้งกู้ซูหร่านและกู้จาวเยวี่ยต่างเก็บสัมภาระเรียบร้อย รอเพียงผู้บัญชาการกู้ขับรถไปส่งเท่านั้น
ผู้บัญชาการกู้พร่ำบ่นมาตลอดทาง กระทั่งถึงสถานีรถไฟ ขณะยืนอยู่ตรงทางเข้า เขายังคงเอ่ยกำชับด้วยความไม่วางใจ “ซูหร่าน จาวเยวี่ย ยุคสมัยนี้ไม่ค่อยสงบ เด็กผู้หญิงอย่างพวกเธอสองคนออกไปข้างนอก ระวังเรื่องความปลอดภัยให้มากหน่อยนะ”
เขาล้วงซองจดหมายสองซองที่เตรียมไว้ออกจากกระเป๋า ข้างในอัดแน่นไปด้วยเงินปึกหนา
“เงินพวกนี้พวกเธอรับไปเถอะ ไปเที่ยวรอบนี้พวกเธอสองพี่น้องเล่นให้สนุก อยากซื้ออะไรก็ซื้อได้เต็มที่ ไม่ต้องคิดเรื่องประหยัดเงินให้ที่บ้าน”
ในเรื่องเงินทอง ผู้บัญชาการกู้ไม่เคยตระหนี่อยู่แล้ว ยิ่งตรงหน้าคือลูกสาวสุดที่รักทั้งสองคนของเขาด้วย