กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้ซูหร่านหันกลับไปมอง ก็พบคุณย่าเฉินที่รอยยิ้มเบิกบานยิ่งกว่าเดิม
ไม่รู้ว่าเมื่อครู่เธอยืนดูอยู่นานเท่าใดแล้ว ทั้งยังเอ่ยตัดพ้อเฉินหวยเจิงด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม “แกดูแกสิ ท่าทางประหลาดเหมือนคนรอให้คนอื่นปรนนิบัติเสื้อผ้า ไม่รู้ว่าใครตามใจแกจนเคยตัว”
กู้ซูหร่านมองไม่เห็นสีหน้าของเฉินหวยเจิงที่หันหลังอยู่ แต่กลับรู้สึกอย่างบอกไม่ถูกว่าเขาจงใจ
เธอรู้ดีว่าเฉินหวยเจิงไม่พอใจมาตลอดที่ต้องแอบคบหากับเธออย่างลับ ๆ แทบอยากจะได้สถานะที่ชัดเจนเสียเดี๋ยวนี้
แต่เรื่องนี้ยังคงต้องค่อยเป็นค่อยไป กู้ซูหร่านอยากให้เวลาต่างฝ่ายต่างปรับตัว
พอถูกหยอกเย้าเช่นนี้ พวงแก้มของกู้ซูหร่านก็ร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย เธอเม้มริมฝีปากแล้วเอ่ยว่า “คุณย่าคะ ฉันไปดูโต้วโต้วทำการบ้านก่อนนะคะ”