ตอนที่ 200 ยังติดต่อกันอยู่

กู้ซูหร่านช่วยล้างผักจนเสร็จ ชำเลืองมองเวลาก็พบว่าใกล้ถึงเวลาแล้ว

“แม่คะ ฉันไปรับโต้วโต้วเลิกเรียนแล้วนะ” กู้ซูหร่านเอ่ยเสียงใส ล้างมือแล้วก็ช่องเก็บของออกจากบ้านไป

เมิ่งหลินช่วยพลางเร่งเร้าอยู่ข้าง ๆ “รีบไปเถอะ อย่าให้โต้วโต้วต้องรอนาน”

กู้จาวเยวี่ยเห็นท่าทีให้ความร่วมมือเช่นนี้ของเมิ่งหลิน ในใจก็รู้สึกสับสนอยู่บ้าง เมิ่งหลินชอบเด็กขนาดนี้เชียวหรือ

กู้ซูหร่านออกจากบ้านอย่างรีบร้อน พอไปถึงหน้าประตูโรงเรียน ก็แลเห็นเฉินหวยเจิงที่มีรูปร่างสูงใหญ่ท่ามกลางฝูงชนมาแต่ไกล รูปร่างหน้าตาอันคมเข้มผึ่งผายของเขาสะดุดตาเป็นอย่างยิ่ง

ฝีเท้าของเธอชะงักไป

...คิดไม่ถึงว่าเขาจะมารับเด็กด้วย

สองวันก่อน เธอเคยบอกกับโต้วโต้วไปแล้วว่าให้พ่อของเขาพักผ่อนให้ดี บาดเจ็บเคลื่อนไหวไม่สะดวกก็อย่าวิ่งเพ่นพ่านไปทั่ว