กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมิ่งหลินได้ยินพวกเขาถามมากขึ้นเรื่อย ๆ ก็รู้สึกไม่ค่อยพอใจ
เรื่องของลูกสาวเธอ ใครจะให้พวกเขามาชี้มือชี้ไม้ พวกคนในครอบครัวเองยังไม่พูดอะไรกันเลย คนนอกพวกนี้กลับทนดูไม่ได้
เธอส่ายหน้า พูดคลุมเครือว่า “ทุกคนอย่าคิดมากเลย ลูกสาวฉันใจดี โต้วโต้วก็เป็นเด็กว่านอนสอนง่าย ไม่มีเรื่องใหญ่อะไรกันหรอก”
กลับถึงบ้าน เมิ่งหลินเห็นกู้ซูหร่านวุ่นวายดูแลโต้วโต้วไปทั่ว สองคนจูงมือเล็ก ๆ ไม่แยกจากกันแม้แต่ก้าวเดียว สนิทกันจนบอกไม่ถูก ในใจก็อดสงสัยขึ้นมาอีกไม่ได้
ต่อให้มารดาแท้ ๆ ของโต้วโต้วมา ก็คงดูแลเขาได้ดีไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว