ตอนที่ 162 เคยจูบดูดดื่มกับคนอื่น

กู้ซูหร่านมีจิตสำนึกได้ว่า นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่จำความได้ที่เธอได้ใกล้ชิดกับสหายชายขนาดนี้

แต่ไม่รู้เพราะอะไร พอได้กลิ่นอายเย็นเยียบดั่งไม้สนซีดาร์ผสมกลิ่นบุหรี่จาง ๆ จากตัวเขา เธอกลับไม่รู้สึกต่อต้านหรือรังเกียจแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับรู้สึกสนิทสนมคุ้นเคย และสบายใจอย่างบอกไม่ถูก

มือของเธอวางทาบอยู่บนเอวของเขา จิตใต้สำนึกนี้ดูชำนาญราวกับเคยทำมาแล้วนับพันนับหมื่นครั้ง

พอรู้สึกตัว สายตาของกู้ซูหร่านก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ดึงมือกลับมา

เฉินหวยเจิงเองก็สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของเธออย่างฉับไว สายตายิ่งจ้องมองเธออย่างเร่าร้อนมากขึ้น

เธอคิดเกินเลยกับเขาจริง ๆ ไม่ว่าจะจำได้หรือไม่ก็ตาม