กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้จาวเยวี่ยมองแผ่นหลังที่ดูเหมาะสมกันของพวกเขา ในใจกลับไม่สบอารมณ์เอาเสียเลย
พอกินข้าวเสร็จลวก ๆ ในใจเธอยังคงมีเรื่องค้างคา
เธอดึงมือเมิ่งหลินพลางเอ่ยถามเสียงเบาเจือความน้อยใจ “แม่ ซูหร่านมีความคิดเห็นอะไรกับฉันหรือเปล่า”
“แม่ดูบนโต๊ะอาหารวันนี้สิ เธอเหมือนไม่อยากพูดกับฉันเลย ฉันรู้สึกว่าเธอยังคงติดใจเรื่องของฉันกับสหายเสิ่นอยู่” กู้จาวเยวี่ยกล่าวอย่างน้อยใจ “เรื่องนี้ฉันทำไม่ถูกต้องเอง ไม่ควรทำให้ซูหร่านผิดหวัง จนทำให้เธอระแวงฉันขนาดนั้น”
เมิ่งหลินส่ายหน้า “เยวี่ยเยวี่ย เธอวางใจเถอะ ซูหร่านไม่ได้รู้สึกอะไรกับสหายเสิ่นแล้ว เธอไม่ติดใจเรื่องนี้หรอก ไม่ใช่เด็กผู้หญิงใจแคบอย่างที่เธอคิด”