กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้ซูหร่านจูงมือโต้วโต้ว พลางกำชับสั่งเสียเขาหลายเรื่องตลอดทาง
โต้วโต้วฟังแล้วรู้สึกอบอุ่นในใจ ทั้งยังรับปากว่า “แม่ โต้วโต้วต่อไปจะกินข้าวเยอะ ๆ แน่นอน จะได้โตไว ๆ”
เขาเงยหน้าดวงน้อยขึ้นมา แก้มอันไร้เดียงสาเผยให้เห็นความสุขุมว่าง่าย
แววตาของกู้ซูหร่านยิ่งทวีความอ่อนโยน ลูบศีรษะทุยที่มีผมปรกอย่างแผ่วเบา ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น
พอถึงหน้าประตูโรงเรียน กู้ซูหร่านก็จัดแจงกระเป๋านักเรียนใบเล็กกับผ้าพันคอผืนน้อยให้โต้วโต้วอีกครั้ง
โต้วโต้วก็อยู่นิ่ง ๆ อย่างว่าง่าย ทั้งยังรู้สึกว่าวันนี้แม่ดูแปลกไปจากเดิม
ปกติแล้ว มักจะเป็นเขาที่ตัดใจจากแม่ไม่ลง ยื้อเวลาบอกลากันอยู่นานสองนาน แม่ถึงจะเร่งให้เขารีบเข้าไป
ทว่าวันนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น