ตอนที่ 59 ตามหาเบาะแสในอดีต

กู้ซูหร่านเดินเข้าไป ทว่ากลับรู้สึกแปลกหน้าต่อชายผิวสีน้ำตาลเข้มคนนี้ ไม่รู้จะเอ่ยคำเรียกขานอย่างไรอยู่เป็นนานสองนาน

หน้าผากของเขากว้าง ใบหน้าเหลี่ยม ข้างแก้มทั้งสองข้างมีตอเคราล้อมกรอบ เวลาหัวเราะจะมองเห็นร่องรอยเล็กน้อยจากการสูบยาสูบมวนบนฟัน

“ข้างนอกมันหนาว แม่หนูกู้ เข้ามาคุยกันในบ้านเถอะ”

เมื่อก้าวข้ามธรณีประตู ด้านในเป็นลานบ้านขนาดใหญ่ มีชายหนุ่มและเด็กสาวผอมเกร็งผิวคล้ำสิบกว่าคนยืนบ้างนั่งบ้างกระจัดกระจาย ล้วนกำลังสานตะกร้าสานเข่ง ทำดอกไม้ประดิษฐ์กับไม้ปัดขนไก่ เย็บพื้นรองเท้าปักลวดลายอยู่บนพื้น... ดูแล้วไม่ต่างอะไรกับโรงงานขนาดย่อม

พอเห็นชายคนดังกล่าว พวกคนหนุ่มก็พากันยิ้มร่าร้องทัก “เลขาธิการหมู่บ้านหยางกลับมาแล้ว”