กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กว่ากู้ซูหร่านจะพาเหล่ยเหล่ยกลับถึงบ้าน ก็สองทุ่มกว่าแล้ว
คนทั้งบ้านต่างรอกู้ซูหร่านกับเหล่ยเหล่ย เมิ่งหลางเห็นเหล่ยเหล่ยกลับมา ก็รีบดึงเขาเข้ามาใกล้ตัวอย่างกังวล ก่อนถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้นข้างนอกด้วยน้ำเสียงตำหนิ
“เหล่ยเหล่ย ทำไมเพิ่งกลับถึงบ้านตอนนี้ เมื่อกี้ระหว่างทางไปก่อเรื่องอีกใช่ไหม”
แม่ของเหล่ยเหล่ยคือเหออวี้มองกู้ซูหร่านแวบหนึ่ง ด้วยความกังวลเช่นกัน ก่อนตีก้นเหล่ยเหล่ยเบา ๆ “เหล่ยเหล่ย ลูกทะเลาะกับพี่สาวหร่านหร่านอีกไม่ได้แล้วนะ ตอนนี้ลูกโตแล้ว ต้องรู้จักเหตุผล”
เหล่ยเหล่ยไม่ตอบพวกเขา วิ่งไปที่โต๊ะ รินน้ำร้อนแล้วดื่มอึกใหญ่ ๆ ก่อนจะโต้กลับ
“ฉันกับพี่สาวซูหร่านไม่ได้ก่อเรื่องสักหน่อย เมื่อกี้เรายังไปช่วยเด็กคนหนึ่งที่โรงพยาบาลด้วยนะ”