ตอนที่ 52 กลับเมืองเจียงเฉิงไปสืบเรื่องเด็ก

ซ่งซิงเหมียนคาดไม่ถึงว่ากู้ซูหร่านจะพูดตรงไปตรงมาขนาดนี้ พลันโมโหขึ้นมาทันที “กู้ซูหร่าน เธอไม่ได้ขาดแคลนเสื้อผ้าพวกนั้นหรือเงินแค่นั้นสักหน่อย ทำไมต้องคิดเล็กคิดน้อยขนาดนี้ด้วย!”

“ฉันไม่เคยบอกว่าฉันเป็นคนใจกว้าง เธอคิดไปเองทั้งนั้น”

กู้ซูหร่านเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ชำเลืองมองเธอแวบหนึ่งราวกับไม่เห็นอยู่ในสายตา “เอาเถอะ ถ้าเธออยากพูดก็ออกไปป่าวประกาศเลย บ้านไหนไม่มีเรื่องที่เอาไปแฉได้บ้าง อย่างมากก็แค่เดือดร้อนกันไปให้หมด”

พูดจบ เธอก็หันหลังเดินจากไปทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ซ่งซิงเหมียน : “?????”

กู้ซูหร่านเป็นบ้าไปแล้วหรือ เรื่องแค่นี้ยังไม่สนใจอีก?