ตอนที่ 29 ถ้าเธอเป็นแม่ของเขาก็คงดี

เมิ่งหลินประหลาดใจเล็กน้อย “เยวี่ยเยวี่ย เธอพาเหล่ยเหล่ยมาด้วยได้ยังไง”

“วันนี้ฉันไปเดินเล่นข้างนอกแล้วเจอน้าชาย เขามีเรื่องงานเยอะมาก ดูแลเด็กไม่ไหวเลย” กู้จาวเยวี่ยมองเหล่ยเหล่ยแวบหนึ่ง แล้วพูดเสียงนุ่ม “ตอนเย็นฉันยังเห็นน้าชายทำธุระเสร็จแล้วไปรับเด็กที่โรงเรียน ฉันคิดว่าลำบากเกินไป เลยบอกน้าชายให้เหล่ยเหล่ยมาอยู่ที่บ้านสักสองสามวันก่อน ฉันจะช่วยรับส่งเขาไปโรงเรียน”

เมิ่งหลินพยักหน้า “ญาติกันช่วยเหลือกัน ก็ควรอยู่แล้ว”

แต่เรื่องของเด็ก ๆ ยังไงก็ยุ่งยาก เมิ่งหลินคิดมากกว่านั้น “เยวี่ยเยวี่ย เธอรับมือไหวไหม จะกระทบเรื่องของตัวเองหรือเปล่า”