กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตอนเย็น เมิ่งหลินซื้อกับข้าวกลับมา
เธอถามไถ่เรื่องการดูตัวของกู้ซูหร่านเป็นอันดับแรก เห็นเขาพักผ่อนอยู่ในห้องจึงไม่รบกวน และสอบถามสถานการณ์คร่าว ๆ จากกู้จาวเยวี่ย
แต่ยังไม่พอ เมื่อกู้ซูหร่านตื่น เมิ่งหลินก็ยังรั้งกู้ซูหร่านถามโน่นถามนี่
กู้ซูหร่านเอ่ยชม “แม่ สายตาของแม่จะมีปัญหาได้ยังไง หลังได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันทั้งวันวันนี้ หมอลู่เป็นคนดีและเอาใจใส่จริง ๆ”
กู้ซูหร่านลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าควรพูดหรือไม่ควรพูด แต่เธอไม่อยากให้เมิ่งหลินคาดหวังมากเกินไป จึงพูดตามจริง “เพียงแต่ระหว่างเราสองคนเหมือนยังขาดอะไรกันสักอย่าง…”
“ทำไมยังมีครึ่งหลังอีก หร่านหร่านยังมีอะไรไม่พอใจเขาเหรอ”