ตอนที่ 10 ผู้การเฉินชอบสหายหญิงแบบไหนกัน

กู้ซูหร่านถามอีก “แม่ ท่านฟังไม่ผิดแน่นะ เมื่อวานพวกเราเจอกัน พูดกันไม่กี่คำเอง ภาพจำของเขาที่มีต่อฉันก็ไม่ได้ดีเลย”

เมิ่งหลินคิดว่าเธอกังวลเรื่องที่ตนเองทำตัวไม่ดีก่อนหน้านี้จนทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจ จึงรีบปลอบประโลม “เจอกันครั้งแรกนี่นา อาจจะเกร็งไปบ้าง แต่อีกฝ่ายในเมื่อเป็นฝ่ายเอ่ยปากเอง แสดงว่าอาจจะไม่ใช่อย่างที่เธอคิดก็ได้ บางทีอาจจะมีเรื่องเข้าใจผิดกันอยู่ ฉันดูแล้วสหายเหยียนคนนั้นเงื่อนไขดีจริง ๆ อายุน้อยก็ได้เป็นถึงผู้บังคับกองร้อย ที่บ้านก็...”

“เงื่อนไขดีจริง” ผู้บัญชาการกู้ขัดขึ้นมาทันควัน เงยหน้ามองกู้ซูหร่านด้วยน้ำเสียงจริงจัง “แต่อีกฝ่ายอาจไม่ได้ถูกใจแกจริง ๆ ก็ได้ ไม่แน่ว่าอาจจะเกรงใจหน้าตาของคนแนะนำ หรือเห็นแก่หน้าพ่ออย่างฉัน ถึงได้ยอมทนรับมือไปอย่างนั้น”

คำพูดของเขาตรงไปตรงมา ทว่าก็ไขข้อข้องใจส่วนหนึ่งในใจของกู้ซูหร่านได้จริง ๆ