เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ประโยคที่เฉินหวยเจิงเค้นรอดไรฟันออกมา ราวกับระเบิดที่ตูมขึ้นข้างหูของเหยียนโม่เหริน
“อะไรกัน”
ถ้วยเคลือบในมือของเหยียนโม่เหรินร่วงกระแทกพื้นเสียงดังเคร้ง น้ำชาสีเขียวเข้มหกนองเต็มพื้น
“กู้ซูหร่านคนที่มาดูตัวกับฉัน ที่แท้ก็คืออดีตภรรยาของนายเนี่ยนะ?!”
ม่านตาของเขาสั่นไหว บนใบหน้าที่ปกติมักประดับด้วยรอยยิ้มสดใสยามนี้เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อและรู้สึกไร้สาระสิ้นดี
เฉินหวยเจิงไม่ได้ตอบคำ เพียงแค่ทำหน้าขรึม ล้วงซองบุหรี่ออกจากกระเป๋า ดึงออกมาหนึ่งมวนแล้วจุดสูบ
ท่ามกลางควันบุหรี่ที่ลอยคลุ้ง เส้นสายบนใบหน้าอันคมคายของเขายิ่งดูเย็นชาแข็งกร้าวขึ้นไปอีก
“ไม่ใช่สิ... เหล่าเฉิน นี่มันเรื่องอะไรกัน”
เหยียนโม่เหรินได้สติ ก้มตัวลงเก็บถ้วยชา
“เธอไม่ได้หนีตามไอ้หนุ่มตระกูลเสิ่นอะไรกันนั่นไปแล้วหรอกเหรอ ทำไมถึงกลับมาดูตัวอีกล่ะ แล้วยังมาดูตัวกับฉันอีกเนี่ยนะ”