0133

ตอนที่ 133 ฉันเกลียดแค่คุณ ทำไมต้องส่งฉันไป

ระเบียงชมวิวโล่งกว้างไร้ผู้คน มีเพียงร่างสองร่างที่สวมกอดกัน อวี้หลีก้มมองเขา แล้วในใจก็เกิดความรู้สึกวูบไหวขึ้นมา

เธอไม่เคยเห็นมุมที่เปราะบางของถานเยี่ยนชิงเลย ตั้งแต่รู้จักกันมา เขาอยู่ในชุดสูทมาตลอด ท่าทางเยือกเย็นสูงส่ง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็มักจะสุขุมรับมือได้เสมอ

อวี้หลีจำไม่ได้แล้วว่าครั้งล่าสุดที่เราอยู่ด้วยกันอย่างสงบแบบนี้คือเมื่อไหร่

อ้อมกอดเรียบง่าย แต่กลับราวกับอยู่คนละภพ