0132

ตอนที่ 132 อยากมาหาเธอ...ดูว่าเธอต้องการคำปลอบใจไหม

พอขึ้นไปเปิดประตู ห้องรับแขกก็มืดสนิท

อวี้หลีเปิดไฟ ยืนอยู่คนเดียวในห้องที่ว่างเปล่า ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม แม้แต่กระถางต้นไม้บนขอบหน้าต่างก็ยังวางอยู่ตรงนั้นเหมือนตอนที่เธอจากไป เพียงแต่ดอกไม้ข้างในเหี่ยวเฉาไปนานแล้ว

เธอกำลังเดินช้า ๆ ไปรอบบ้าน เห็นเก้าอี้เอนตรงระเบียงมีผ้าห่มผืนหนึ่งวางอยู่ เป็นผืนที่เธอเคยใช้ ตอนเล่นมือถือบนโซฟาเธอชอบกอดผ้าห่มหรือหมอนเอาไว้ ผ้าห่มผืนนี้เธอยังเป็นคนสั่งตัดลายพิเศษเองด้วยซ้ำ

ผ้าห่มยับยู่ยี่ ดูแวบเดียวก็รู้ว่ามีคนหยิบมากอดไว้บ่อยๆ