เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 ดำเนินแผนต่อไม่ได้แล้วโว้ย...
หลังจากหมดเวลาพัก เหล่าผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศต่างก็ลุกขึ้นเดินไปยังสนามประลอง
จู้ฟานยังคงหามุมเหมาะๆ สงบๆ ยืนปักหลักเหมือนเช่นเคย
ไม่นานนัก ข้างๆ เขาก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินมาสมทบ——ยังคงเป็นศิษย์ตำหนักราชันโอสถกลุ่มเดิมนั่นเอง
จู้ฟานมองสีหน้าของพวกนั้นที่แทบจะเขียนตัวอักษรเบ้อเร่อแปะไว้บนหน้าผากว่า 'ตานี้เอ็งไม่รอดแน่' ในใจก็พลันพูดไม่ออกขึ้นมาทันที
จู้ฟานไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมผู้คนในโลกแฟนตาซีแห่งนี้ถึงได้เหมือนตัวละครในละครน้ำเน่าบางเรื่องนัก โตแต่อายุแต่สมองไม่โตตามเลยหรือไง
สีหน้าท่าทางไม่มีการปิดบังสักนิด กลัวเขาดูไม่ออกหรือยังไงกัน?
พอนึกถึงเรื่องที่เย่อวี้ซงกำชับไว้ก่อนหน้านี้จู้ฟานก็กระจ่างแจ้งขึ้นมาในใจ