ตอนที่ 166 อสูรพฤกษา

ตอนที่ 166 อสูรพฤกษา

เมื่อขึ้นสู่ราชรถวิหคดำเก้าสวรรค์ ในห้วงอากาศก็ปรากฏกระแสวังวนหนึ่งขึ้น

“ลอดผ่านวังวนนี้ไป ก็จะถึงจุดผนึกทางเข้าห้วงอเวจีซางอูในดินแดนตะวันตก

พวกเราไปดูสถานการณ์ที่นั่นแล้วจะรีบกลับมา”

เย่เฉินซิงอธิบายให้ผู้บำเพ็ญพุทธะทั้งสี่ฟัง ทว่าข้างกายกลับเงียบสงัดไร้การตอบรับ

เอ๊ะ? พวกเจ้าไม่คิดจะพูดอะไรกันหน่อยหรือ?

เขาหันกลับไปดูก็พบสามเณรน้อยเหวินซินและศิษย์สายตรงผู้บำเพ็ญพุทธะทั้งสามที่ยืนอยู่ด้านหลัง กำลังยืนตะลึงค้างมองนกเซียนเก้าสวรรค์ที่ลากราชรถอยู่เบื้องหน้าพลางน้ำลายสอด้วยความอิจฉา

เหวินซินคิดในใจ: สำนักฝานเทียนนั้นช่างมั่งคั่งยิ่งนัก แม้แต่เจ้าขุนเขาแห่งขุนเขาชางฉงเพียงผู้เดียวก็มีพาหนะเช่นนี้ใช้ในการเดินทาง