กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 165 ถึงเวลาเรียกใช้ไม้ตาย
ยามที่เย่เฉินซิงพาสามเณรน้อยเหวินซินมายังขุนเขาหลัก แนะนำต่อเจ้าสำนักลู่ว่านี่คือศิษย์ในนามของตน ต่อให้เจ้าสำนักลู่จะพบเห็นเรื่องราวมามากเพียงใด เขาก็ยังต้องพยายามอย่างยิ่งเพื่อรักษารอยยิ้มบนใบหน้าไว้ไม่ให้พังทลาย
“อาจารย์เหวินซิน?”
เจ้าสำนักลู่ถามอย่างไม่มั่นใจ
“เจ้าสำนักลู่ ในสำนักฝานเทียนแห่งนี้ ไม่มีอาจารย์เหวินซินแห่งสำนักฝอซินดินแดนตะวันตก มีเพียงสามเณรน้อยเหวินซินจากสำนักฝอซินดินแดนตะวันตกเท่านั้น บัดนี้เป็นศิษย์ในนามของเจ้าขุนเขาเย่แห่งขุนเขาชางฉง”
ดีนักนะอาจารย์เหวินซิน
หากข้าจำไม่ผิด เจ้าสำนักแห่งสำนักฝอซินดินแดนตะวันตกผู้นี้ อายุอานามก็ใกล้เคียงกับข้าแล้ว