เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 ฐานผู้รอดชีวิตเมืองจิงปลอดภัยแล้ว!
ความเงียบงันทั้งบนและล่างกำแพงเมืองไม่ได้คงอยู่นานนัก
ไม่นานนักก็ถูกแทนที่ด้วยความอึกทึกครึกโครมของผู้ที่รอดพ้นจากภัยพิบัติ แต่ทว่ากลับแฝงไปด้วยความสับสนงุนงงอย่างใหญ่หลวง
เริ่มจากทหารที่ใจกล้าที่สุดคนหนึ่งใช้หอกยาวลองทิ่มแทงสิ่งกลายพันธุ์ระดับสี่ที่อยู่ใกล้ที่สุดเบา ๆ
หลังจากยืนยันว่าสิ่งที่เกือบจะฆ่าเขาได้ไม่ขยับอีกต่อไปแล้ว อารมณ์ที่ถูกกดทับมานานเปรียบเสมือนเขื่อนแตกทะลักออกมา
เสียงโห่ร้องด้วยความดีใจ เสียงร้องไห้ด้วยความหวาดกลัวที่ผ่านพ้น เสียงตะโกนปลดปล่อยอารมณ์ และความอ่อนล้าจนหมดแรง... เสียงเหล่านี้ผสมผสานกันกระแทกเข้ากับแก้วหูของทุกคน
ทว่าวินัยและสัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่ผ่านการขัดเกลามาในยุคสิ้นโลกก็กดทับกระแสอารมณ์เหล่านั้นลงได้อย่างรวดเร็ว
“เร็วเข้า! ทีมเก็บกวาด รีบจัดการซากปรักหักพังภายในระยะร้อยเมตรใต้กำแพงเมืองทันที! ป้องกันการกลายพันธุ์และโรคระบาด!”