0059

⬢⬢⬢

ตอนที่ 59 คุณแน่ใจนะว่าจะยังเรียกผมว่าคุณน้าชาย?

แสงอาทิตย์ยามเช้าลอดผ่านช่องว่างระหว่างกิ่งก้านของป่าทึบ

แตกกระจายเป็นหย่อมแสงที่ไหวระริก ตกกระทบไปทั่วทั้งค่ายพักแรม

เมื่อหลินหร่านตื่นขึ้น เสียงของลูกทีมที่กำลังช่วยกันรื้ออุปกรณ์ดาวเทียมก็ดังมาจากนอกเต็นท์แล้ว

เธอนั่งตัวตรงขึ้น พลางขยี้ตา ความคิดวุ่นวายเมื่อคืนนี้ไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวดั่งกระแสน้ำ

“ตื่นแล้ว?” เสียงของเซี่ยเผยจิ้นดังมาจากนอกเต็นท์ เสียงนั้นราบเรียบเป็นปกติราวกับว่าบทสนทนาเมื่อคืนนี้ไม่เคยเกิดขึ้น

เธอรีบขานตอบและรีบจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย

เมื่อเปิดม่านออก ก็เห็นเซี่ยเผยจิ้นยืนอยู่นอกนั้นแล้ว ในชุดปฏิบัติการสีดำที่ขับให้รูปร่างดูสูงโปร่งและคล่องตัว จนดูไม่ออกเลยว่าเมื่อวานนี้เขายังดูอ่อนแรงอยู่

เขายื่นแท่งพลังงานอัดเม็ดมาให้: “รองท้องก่อน”