กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 58 อย่ากลัวฉันเลยได้ไหม?
มือของหลินหร่านยังคงปิดอยู่บนริมฝีปาก
ปลายนิ้วสั่นระริก
เธอเบิกตากว้าง ร่างทั้งร่างแข็งค้างอยู่ที่นั่น ราวกับถูกบางสิ่งที่ไร้ตัวตนตรึงเอาไว้
นี่คือการสารภาพรัก?
การสารภาพรักแบบดั้งเดิมขนาดนั้นเลยเหรอ?
ช่วยด้วย ก่อนทะลุเข้ามาในนิยายเธอเพิ่งจะบรรลุนิติภาวะเองนะ
อีกทั้งเพราะมุ่งมั่นแต่จะสอบเข้ามหาวิทยาลัย เลยไม่เคยมีความรักเลยสักครั้ง
ในเวลาแบบนี้ ควรจะพูดอะไรดี?