กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 39 ขยับตัวหน่อย เชื่อฟังกันหน่อย
สิบนาทีต่อมา
รถลินคอล์นคันยาวค่อย ๆ จอดลงที่หน้าวิลล่าแห่งหนึ่งซึ่งเปิดไฟสว่างไสว
สถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่บริเวณขอบเขตศูนย์กลาง ห่างจากวิลล่าตระกูลเซี่ยไม่ไกลนัก
ประตูรถเปิดออก เซี่ยเผยจิ้นก้าวลงจากรถอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็หมุนตัวยื่นมือหนึ่งเข้าไปในรถ
มือข้างนั้นเห็นข้อกระดูกชัดเจน ท่ามกลางความมืดดูเรียวยาวและทรงพลังเป็นพิเศษ
หลินหร่านชะงักไปเล็กน้อย เอ่ยปฏิเสธอย่างเขินอาย “คุณน้าชายคะ ฉันทำเองได้ค่ะ”
เธอโตมาขนาดนี้ ยังไม่เคยได้รับการปฏิบัติจากเพศชายเช่นนี้มาก่อน
“อยู่เฉย ๆ เชื่อฟังหน่อย” เสียงของเซี่ยเผยจิ้นไม่ดังนัก แต่กลับแฝงไว้ด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจโต้แย้งได้