0038

⬢⬢⬢

ตอนที่ 38 อย่าได้กังวลไปเลย มีแต่พวกเขาเท่านั้นที่ต้องรีบมาเอาใจคุณ ไม่มีใครกล้าจับผิดคุณหรอก

เซี่ยเผยจิ้นงอเข่าเพียงเล็กน้อย ทว่าแผ่นหลังยังคงตั้งตรงเหยียดหยัด

บนสันจมูกสวมแว่นตากรอบทองอยู่หนึ่งอัน

แววตาหลังเลนส์แว่นดูราวกับถูกกรองความคมกล้าออกไปบ้างแล้ว

ทำให้ความรู้สึกกดดันที่แผ่ออกมาตามปกติจางลงไปน้อยหนึ่ง

ปรากฏท่าทีที่หาได้ยากในยามปกติ คล้ายกับคนอ่อนโยนไม่มีผิด

ทั้งที่คุณน้าชายไม่ได้สายตาสั้นเสียหน่อย

ความคิดนี้แล่นผ่านเข้ามาในหัวของหลินหร่าน

หรือว่าเป็นเพราะอยากจะดูเป็นคนธรรมดาทั่วไป? เพื่อให้ตัวเองดูเข้าถึงง่ายขึ้นงั้นหรือ?