กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 27 ก่นด่าเธอยังไม่พอ ลืมด่าแกไปด้วยสินะ
ความคิดนับพันนับหมื่นวนเวียนอยู่ในหัว สุดท้ายโจวว่างเหย่ทำได้เพียงนั่งตัวแข็งทื่ออยู่ที่เดิม
ในเมื่อเดินมานั่งลงแล้ว หากจะเปลี่ยนที่นั่งตอนนี้กลับดูเจตนาชัดเจนเกินไป
เขาจึงหลับตาลงทำเป็นนอนหลับ พยายามสงบจิตใจ
เมื่อคืนนี้ เขาไม่ได้หลับตาเลยสักนิด
หลังจากออกมาจากห้องของคุณน้าชาย เขาก็รวบรวมสถานการณ์ล่าสุดของขุมกำลังทุกฝ่ายในเมืองจิงตลอดทั้งคืน
ตอนที่วันสิ้นโลกเกิดขึ้น เขาไม่ได้อยู่ที่เมืองจิง ทำให้ก้าวช้ากว่าคนอื่นไปหนึ่งก้าว
ยามนี้ความเหนื่อยล้าประดังเข้ามาดั่งเกลียวคลื่น ทว่าก็ยังไม่อาจชะล้างความหงุดหงิดที่อธิบายไม่ได้ในใจออกไป
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมหลินหร่านถึงเปลี่ยนไปได้กะทันหันขนาดนี้