กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 26 ปากเสีย ทำไมถึงต้องทักไปนะ?
ฝีเท้าของโจวว่างเหย่ชะงักไปครู่หนึ่ง แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร
ในใจของเขา หลินหร่านเป็นเพียงเด็กน้อยที่ยังไม่โตเต็มที่ การงอแงเล็กน้อยถือเป็นเรื่องปกติ
อีกอย่าง ตอนนี้เธอเพียงแค่เมินเขา ไม่ได้ชี้หน้าด่าเขาต่อหน้าคนอื่นว่าเป็นคนตาบอด ก็นับว่าให้เกียรติเขามากแล้ว
ไม่ได้อาละวาดลงไปดิ้นพ่าน หรือกระทั่งด่าทอหรือสาดน้ำใส่
น่ารักมาก น่ารักจริงๆ!
โจวว่างเหย่มองไปทางเฮ่อเซิง
เฮ่อเซิงเข้าใจความหมายจึงพยักหน้าตอบรับ “วางใจได้เลยครับประธานโจว ผมจะดูแลคุณหนูใหญ่เป็นอย่างดี”
หลังจากโจวว่างเหย่นั่งลง กู้เซี่ยงหว่านก็ถือกระติกน้ำร้อนเข้ามาใกล้ “ประธานโจวคะ นี่คือโจ๊กที่ฉันต้มตั้งแต่เช้าตรู่ คุณทานสักหน่อยนะคะ”