ตอนที่ 239 อินทรีดรุณสยายปีก (สาม)

ตอนที่ 239 อินทรีดรุณสยายปีก (สาม)

ด้านนอก “หอถ่ายทอดมรดก” ก่ออิฐเขียวมุงกระเบื้องสีเทาในตรอกต้นไหวเก่า แถวคนไข้ที่มารอตรวจยาวเหยียดตั้งแต่หัวถนนไปจนสุดท้ายตรอก

อู่เป่าลู่จิ่นอวี๋สวมชุดเสื้อยาวคอจีนสีขาวจันทร์ นั่งตัวตรงสง่างามอยู่หลังโต๊ะตรวจ นิ้วมือทาบอยู่บนชีพจรข้อมือของชายชราท่านหนึ่ง

วัยยี่สิบกว่าปี คิ้วตาได้สลัดความไร้เดียงสาในวัยเยาว์ออกไป ตกผลึกเป็นความเย็นชาสุขุมที่ถอดแบบมาจากซูเหมียนเยวี่ยไม่มีผิดเพี้ยน

“ปู่ ภาวะปอดร้อนนี้เป็นโรคเรื้อรังเก่าแก่ กินยาต้มชิงจินสลายเสมหะที่ฉันจัดให้สามเทียบ กลางคืนก็จะไม่ไอแล้ว” ลู่จิ่นอวี๋จรดพู่กันเขียนตำรับยา

ชายชรากล่าวขอบคุณซ้ำ ๆ ขณะรับใบสั่งยาไป

ยังไม่ทันที่คนไข้รายต่อไปจะได้นั่งลง นอกประตูก็พลันมีเสียงแผดร้องโหยหวนดังสะเทือนฟ้าดิน

“ฆ่าคนแล้ว! หมอเถื่อนฆ่าคนตายแล้ว!”

พร้อมไปกับเสียงแหบแห้งบาดหู ชายฉกรรจ์ร่างล่ำสันสี่ห้าคนก็ผลักฝูงชนที่กำลังต่อแถวอย่างป่าเถื่อน แบกเปลหามดันทุรังเบียดเข้ามาในห้องโถงของคลินิก

บนเปลหามคลุมด้วยผ้าขาว ด้านล่างมีร่างคนนอนตัวแข็งทื่ออยู่คนหนึ่ง