เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 238 ปีกอินทรีเริ่มสยาย (สอง)
ท่าเรือจินก่าง
ลมทะเลพัดพากลิ่นอายคาวเค็มรุนแรง ม้วนผ่านตู้คอนเทนเนอร์ร้างเรียงรายเป็นแถบ
แสงเย็นเยียบของไฟส่องค้นหาสานสลับเป็นตาข่าย ปิดล้อมโกดังสังกะสีหมายเลขสามไว้จนแน่นหนาไม่มีช่องว่าง
ข้างเส้นกั้นเขตรอบนอก หลี่เจี้ยนกั๋วหัวหน้าหน่วยกองสืบสวนคดีอาญาสำนักงานตำรวจเมืองจินก่างร้อนใจจนเหงื่อท่วมหัว แทบจะบีบวิทยุสื่อสารในมือแหลกคามือ
“ผู้แทนพิเศษลู่ หน่วยจู่โจมเข้าไปไม่ได้จริง ๆ!” หลี่เจี้ยนกั๋วชี้ไปยังผืนดินโคลนที่ดูเรียบเสมอกันเบื้องหน้า เสียงสั่นเทาไม่หยุด
“เมื่อครู่หน่วยเก็บกู้ระเบิดลองหยั่งเชิงดูแล้ว ไอ้พวกผู้ลักลอบขนของกลุ่มนี้วางทุ่นระเบิดตรวจจับแรงโน้มถ่วงขนาดจิ๋วไว้ทั่วพื้นที่สามสิบเมตรรอบนอกโกดัง! แม้แต่แมวจรจัดวิ่งผ่านตัวเดียวก็ยังระเบิดลอยฟ้า ในมือพวกมันยังมีอาวุธหนัก ขืนบุกเข้าไปตรง ๆ ก็คือเอาชีวิตพี่น้องไปทิ้งเปล่า!”
ซื่อเป่าลู่เฉินเฟิงสวมเสื้อแจ็กเกตกันลมสีดำตัวหนึ่ง พิงอยู่กับประตูรถตำรวจอย่างเกียจคร้าน
เขาหรี่ตาสองข้างลง ใบหูกระดิกเล็กน้อย กรองเสียงรบกวนของคลื่นทะเลทิ้งไป จับทุกความเคลื่อนไหวในระยะสามร้อยเมตรเบื้องหน้าได้อย่างแม่นยำ
“เยื้องหน้าซ้ายสิบห้าเมตร มียางรถยนต์เก่ากลบทุ่นระเบิดต่อเนื่องไว้สามลูก ด้านขวาเจ็ดเมตร ข้างถังเหล็กมีชนวนสะดุด” ลู่เฉินเฟิงบอกข้อมูลชุดหนึ่งออกมา “ข้างในโกดังมีคนทั้งหมดสิบสองคน พวกมันกำลังแบ่งเงินกันอยู่”