กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 232 บทสนทนายามค่ำคืนของสามีภรรยา ความอบอุ่นเมื่อหวนมองเส้นทางที่ผ่านมา
“ลูกสะใภ้ ฉัน... ฉันรู้สึกเหมือนฝันไปตลอดเลย เธอว่าคนหยาบกระด้างอย่างฉัน ชาติก่อนทำความดีใหญ่หลวงอะไรไว้ ถึงได้มาพบเธอได้”
ซูเหมียนเยวี่ยฟังเสียงการเต้นของหัวใจที่สั่นไหวในอกของเขา อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบา ๆ ออกมา
เธอเงยหน้าขึ้น
ผู้บัญชาการชายแดนเหนือท่านนี้ที่อยู่ต่อหน้ากองทัพนับหมื่นไม่แม้แต่จะกะพริบตา ในเวลานี้ภายใต้แสงจันทร์ ใบหูกลับแดงก่ำจนแทบจะหยดเลือด
“เรื่องที่นายทำได้ยอดเยี่ยมที่สุดในชาตินี้ ไม่ใช่การทำความดีใหญ่หลวงอะไรหรอก” ซูเหมียนเยวี่ยยื่นมือไปโอบรอบเอวกำยำของเขา คิ้วและดวงตาที่เย็นชาเจือไปด้วยความหยอกเย้าอันอ่อนโยน “แต่คือการให้ฉันมาเป็นแม่ของเจ้าสัตว์ประหลาดน้อยทั้งห้านี้ต่างหาก”